PIELGRZYMKA

Pielgrzymowanie wyraża fundamentalny element każdego wydarzenia jubileuszowego. Wyruszanie w drogę jest typowe dla tych, którzy poszukują sensu życia. Piesze pielgrzymowanie bardzo sprzyja odkrywaniu na nowo wartości milczenia, wysiłku i tego, co istotne. Również w tym roku pielgrzymi nadziei nie omieszkają przemierzać dróg starożytnych i współczesnych, aby intensywnie przeżyć doświadczenie jubileuszowe. (Spes non confundit)

DRZWI ŚWIĘTE

Jezus powiedział: „Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie i znajdzie paszę” (J10,9). Główne Drzwi Święte znajdują się w Rzymie w bazylikach papieskich. Na poziomie lokalnym przekroczenie progów kościołów jubileuszowych może być znakiem chęci podążania drogą Jezusa oraz szukaniem dróg pojednania z bliźnimi.

POJEDNANIE

Sakrament pokuty upewnia nas, że Bóg gładzi nasze grzechy. Słowa Psalmu powracają ze swoim ładunkiem pocieszenia: „On odpuszcza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe niemoce. On życie twoje wybawia od zguby, On wieńczy Cię łaską i zmiłowaniem. Miłosierny Pan i łagodny, nieskory do gniewu i bogaty w łaskę. Nie postępuje z nami według naszych grzechów, ani według win naszych nam nie odpłaca.” (Ps 103, 3-4.8.10-12). Sakramentalne pojednanie jest nie tylko piękną sposobnością duchową, ale stanowi decydujący, istotny i niezbędny krok na drodze wiary każdego człowieka. Tam pozwalamy Panu zniszczyć nasze grzechy, uleczyć nasze serca, podnieść nas i objąć, abyśmy poznali Jego czułe i współczujące oblicze. Nie ma bowiem lepszego sposobu na poznanie Boga niż pozwolenie Mu, by nas pojednał ze sobą (por. 2 Kor 5, 20), rozkoszując się Jego przebaczeniem. Nie rezygnujmy zatem ze spowiedzi, ale odkryjmy na nowo piękno sakramentu uzdrowienia i radości, piękno przebaczenia grzechów! (Spes non confundit)

ODPUST

Odpust zupełny – jak tłumaczy kardynał Ryś – jest po to, by zmierzyć się z konsekwencjami grzechu w swoim życiu – zwłaszcza w swoim wnętrzu. Gdy chodzi o samą winę, którą zaciągam popełniając grzech, to tę winę gładzi Sakrament Pokuty, ale popełniony grzech zostawia we mnie rozmaite pozostałości. To jest nieuporządkowane przywiązanie do zła, tzn. nie jestem tak dobry, jak byłem przed jego popełnieniem. Powstaje we mnie skłonność do tego co jest złe. Jest we mnie coś, co jest konsekwencją podejmowanych złych decyzji, złych wyborów. Odpust jest po to, bym się zmierzył z całością mego grzechu. Wtedy, kiedy idę do spowiedzi, kiedy się otwieram na łaskę odpustu to tak naprawdę mierzę się ze złem swojego grzechu w całości, także uwzględniając jego konsekwencje we mnie samym.

Zgodnie z normami Penitencjarii Apostolskiej, przywilej uzyskania odpustu zupełnego dla siebie lub dla zmarłego, związany jest z pielgrzymowaniem do kościołów jubileuszowych. Należy ponadto:  

• trwać w stanie łaski uświęcającej i wykluczyć jakiekolwiek przywiązanie do grzechu, co wiąże się z koniecznością przystąpienia do sakramentu pokuty a także z przyjęciem Komunii Świętej;
• odmówić modlitwę zgodnie z intencjami Papieża;
• wziąć udział we Mszy św. albo innym nabożeństwie liturgicznym, adorować Najświętszy Sakrament lub przeprowadzić pobożne rozmyślanie;
• odmówić wyznanie wiary, „Ojcze nasz” i dowolną modlitwę do Najświętszej Maryi Panny.

Odpust można uzyskać dwukrotnie w ciągu dnia, zachowując powyższe warunki, jednak z intencją ofiarowania drugiego odpustu dla zmarłego, co wiąże się z przystąpieniem drugi raz tego samego dnia do Komunii Świętej podczas Mszy św.   

Ponadto odpust zupełny w Roku Świętym 2025 można również otrzymać uczestnicząc w mszy przy udzieleniu sakramentów chrztu lub bierzmowania lub uczestnicząc w Sakramencie Namaszczenia Chorych, nabożeństwie Słowa Bożego, Liturgii Godzin, Drodze Krzyżowej, różańcu, misjach ludowych, rekolekcjach lub spotkaniach formacyjnych poświęconych tekstom Soboru Watykańskiego II i Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Wierni, którzy nie mogą uczestniczyć z ważnych powodów w uroczystych nabożeństwach, pielgrzymkach i pobożnym nawiedzeniu, mogą uzyskać odpust jubileuszowy na tych samych warunkach, jeśli odmówią we własnym domu lub w miejscu, gdzie przebywają z przyczyn niezależnych od nich, modlitwę „Ojcze nasz”, Wyznanie wiary w jakiejkolwiek dopuszczonej formie i inne modlitwy zgodne z intencjami Roku Świętego, ofiarowując swoje cierpienia lub trudności życiowe.